In 2016, toen duidelijk werd dat mijn kinderwens niet vervuld zou worden, ging ik op zoek naar een andere manier om betekenis te geven aan dit verlangen. Langzaam ontstond er een idee dat mijn hart verwarmde: misschien kon ik iets betekenen voor andere kinderen. Er groeide een diepe wens om iets te creëren dat kinderen ondersteunt in het vinden van rust, kracht en houvast in zichzelf.

Al snel wist ik hoe ik dit vorm wilde geven. Ik ging op zoek naar een plek waar ik workshops kon volgen om een popje te maken. Zo kwam ik in contact met Kitty van Wolletje Wit in Alphen aan den Rijn (www.wolletjewit.nl). Zij heeft me tijdens dit hele proces liefdevol begeleid. In eerste instantie maakte ik een onbeweeglijk popje, maar later voegde ik buigzaam materiaal toe. Hopelijk komt er ooit een speelgoedfabrikant op mijn pad die samen met mij Poppi de wereld in wil brengen. Voor het tuinbroekje van Poppi ging ik op naailes bij Ineke van Doe-het-zelf-Diva’s (doe-het-zelf-divas.nl) in Amsterdam, slechts een paar straten van waar ik toen woonde.

Met een glimlach zeg ik nu: ik ben negen jaar zwanger geweest in plaats van negen maanden. Dankzij de steun van mijn lief Maarten kan ik nu mijn kinder-yogaboek Poppi gaat op yoga zichtbaar maken voor de wereld. Ingen, Joost en Boris van Dragonfly Publishing(dragonflypublishing.eu) hebben mij geholpen om dit verder te verwezenlijken. Met deze uitgever zijn Maarten en ik een hybride samenwerking aangegaan. Poppi is meer dan een popje en een boekje. Het is een hartproject, geboren uit mijn diepste wens: kinderen helpen zich te verbinden met zichzelf en hun omgeving. Zodat ze blijheid, rust en veerkracht kunnen ervaren, ongeacht waar ze opgroeien.

Poppi komt in actie voor War Child. Een deel van de opbrengst van het boekje gaat naar deze organisatie. Ik haal zelf geen winst uit het boekje, het is een gift van hart tot hart. War Child steunt kinderen die opgroeien in onveilige (thuis)situaties. Dit raakt aan mijn persoonlijke ervaring: ook ik groeide op in een omgeving waarin veiligheid niet vanzelfsprekend was. De buitenwereld zag het niet, of wilde het niet zien. Het grootste deel van mijn volwassen leven stond in het teken van het verwerken van diepe traumasporen. Yoga was mijn eerste stap naar heling, een plek waar ik me veilig kon voelen in mijn eigen lichaam.

Daarom is mijn eerste boek een kinder-yogaboekje. Want veilig voelen zou voor ieder kind een vanzelfsprekendheid moeten zijn.

Foto beschuit met muisjes – Marjon Besteman-Horn (Pixabay)